.....แบบว่าตอนนี้ อายุก็ใกล้เลข 2 เต็มที

(ไวมากมาย)

เพื่อนๆ หลายคน ก็มีแฟนกัน

บางคนก็ ชอบคนนั้น ปิ๊งคนนี้เงียบๆ

บางคนก็บอก  กุมีแฟนตั้งแต่อนุบาลแล้ว

พอหันมาดูตัวเอง

ตอนอนุบาล ...ด้วยความโฉดหรือไงไม่รู้  ต่อยตีกะเขาทุกวัน

ก็เลยแฟนไม่มี(ไม่มีใครเอา 55)

ไม่เคยปิ๊งใคร

เห็นใครก็เฉยๆ

เห็นชายหน้าตาดีก็ (( จิ้นวาย ))  กับเพื่อนหนุ่มของเขา กรั่กๆ

เห็นสาวน่ารัก ก็แค่ชอบมอง เท่านั้น

เขาบอกว่าเวลาชอบใครจะใจเต้น  แต่เราก็เฉยๆ

อยากมีแฟนมั้ย ก็ไม่อยาก

บางคนก็ว่าเราหยิ่ง (เพราะชอบทำหน้าโหด)

ครั้งนึงไอ้ชิโทรมา ยังไงไม่รู้ก็มานั่งคุยเรื่องนี้กัน

นุ - "ชิ กุผิดปกติป่าว กุไม่ได้ชอบชาย กุไม่ได้ชอบหญิง กุไม่ได้ชอบเกย์(แต่ชอบอ่านตูนเกย์) กุไม่ได้ชอบเลส กุไม่อยากมีแฟน กุไม่เคยคิดถึงความรักเลย"

ชิ - "แกรักใครบ้าง"

นุ - "รักพ่อแม่พี่ ญาติ เพื่อน  ชิ..ทำไงแกถึงมีแฟนวะ"

ชิ - "แกฟังฉัน ....ฉันมีแฟนเพราะฉันต้องการความรัก  เพราะครอบครัวฉันไม่สมบูรณ์ฉันจึงต้องขวนขวายหาความรักมาทดแทน"

      "นุ แกน่ะโชคดีที่เกิดมาในครอบครัวอบอุ่น  แกไม่อยากมีแฟน เพราะแกได้รับความรักเต็มที่แล้ว"

      "แกไม่ได้ผิดปกติหรอก แต่ฉันว่าเพราะแกไม่รู้สึกขาด  ฉันอิจฉาแกจริงๆนะเว้ย"

นุ - "จริงว่ะ ครอบครัวฉันโคตรอบอุ่น ถึงพ่อฉันจะแก่แล้วก็ยังเล่นกับฉัน ถึงฉันจะโตแล้วแม่ก็ยังทำเหมือนฉันอยู่อนุบาล   พี่สาวฉันถึงจะทำตัวเหมือนเป็นแม่แต่ก็ซื้อการ์ตูนให้ฉันอยู่ดี   ฉันไม่ได้หยิ่ง ฉันไม่ได้อ่อนประสบการณ์   แต่ฉันแค่มีความสุขมากพอแล้ว ฉันไม่ต้องการอะไรเพิ่มเติมแล้วตอนนี้ ........แต่ในอนาคตเมื่อถึงเวลาฉันก็คงต้องมีแฟนสักคนอะมั้ง(ก่อนขึ้นคาน...หรือว่าตูจะขึ้นคานจริงๆ)"

ชิ - "เออ"

นุ - "กุมีความสุขจริงๆว่ะ  ทำไมกุเป็นคนแบบนี้ 5555+"

----------------------------------------

(หรือเพราะเราจิ้นวายมากไป??????)

 ปล. จิ้นวาย = ชอบให้ชายรักกัน อิอิ