......ดองสุดๆ

 แบบว่าตั้งแต่ขึ้นมหาลัยมา ชีวิตมันช่างเรียบง่าย

ไม่มีอะไรตื่นเต้นๆมาเล่าเลยอะนะ -0-

 .

แต่เมื่อวาน!!

เรากับ บุ๊ค กับแนน ต้องรอเค้าเปิดงานที่หอศิลป์ใน ม. (ครูสั่ง) ตอน 6 โมง

ทั้งๆที่เรียนเสร็จตั้งแต่เที่ยง 

ว่างจัดๆ ก็เลยซื้อ ขนม + น้ำไปนั่งกินกันแถวตึกเดค

 ขณะที่กำลังเคลิ้มๆได้ที่ ก็มีผู้หญิงคนนึง

อายุน่าจะ 20กว่าๆ- 30  ผมบ็อบซอยสั้น  ใส่เสื้อชมพู กระโปรงชมพู  อวบๆ ขาวๆ

เดินมาเมียงมอง

แล้วก็หยิบขนมบุ๊คขึ้นไปกิน 3 ชิ้น พร้อมกับพูดว่า "กินได้มั้ย" (เมิงก็กินไปแล้วนี่ฟระ)

เรากับเพื่อนๆก็นั่งบื้อ ...เมิงเป็นใคร มากินขนมกรู

เค้าก็พูดอีกว่า

"นั่งรอแฟนกันเหรอ"

เราก็  "เปล่ามานั่งเล่น"

เค้าก็ "อยู่คณะอะไรกันเนี่ย" (แล้วก็หยิบขนมไอ้บุ๊คไปกินอีก..... ไอ้บุ๊คก็แกล้งหลับ)

เราก็ "โบราณค่ะ"

เค้าก็ "อ๋ออ โบร่า"

เราก็ "...โบราณ"

เค้าก็ "นั่นแหละ พี่เรียกโบร่า.... เนี่ย พี่มายืนรอแฟนพี่ แฟนพี่มีอยู่เดค 3 คน  ถาปัติ 3 คน จิตรกรรมอีก 3 คน แต่ไม่มีแฟนอยู่โบร่า"

"ส่วนตัวพี่อยู่ เดค ปี3"

เราก็คิดในใจ ปี3ทำไมหน้าเหมือน 30 แถมยังพูดสำเนียงแปลกๆฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง 

ก็เลยถามว่า "พี่อยู่สาขาไรอะ"

เค้าก็ "ประยุกต์ศิลป์ ปี3 เดี๋ยวจะจบแล้ว ....แล้วนี่ชื่ออะไรกัน"

เราก็ "นุ" "แนน"  ไอ้บุ๊คแกล้งหลับก็เงยหน้ามาตอบว่า "บุ๊ค"

"พี่ชื่อขวัญข้าว  สมัยเรียนเพื่อนเรียกว่า K.K.  ตอนเรียนปริญญาตรีสถาปัติชื่อขวัญข้าว  โทเรียกกันkk ปริญญาเอกมีผู้ชายมาชอบพี่เรียกพี่ว่า แจ๋ ...พี่สวยอะ ฮิฮิฮิ" (ความจริงเค้าพูดเยอะกว่านี้แต่เราจำไม่ได้)

 เราคิดในใจว่ายัยนี่ต้องไม่เต็มแน่ๆ  ทันใดนั้นเห็นชายหนุ่มจิตรกรรมเดินออกมาจากตึก ไว้หนวดผมหยิกอย่างเท่

เราเลยบอกว่า "พี่ๆแฟนพี่มานู่นแล้ว"   (เผื่อเค้าจะไปๆซักที 555+)

แต่ขวัญข้าวฉลาด เลยตอบว่า "ว้าย แบบนั้นไม่ไหวนะ 5555"

เรากับแนนก็ "5555+....ฉลาดนี่หว่า"  ...ส่วนไอ้บุ๊คแกล้งหลับ

 .

ทันใดนั้น ขวัญข้าวก็มองมาที่ขนมเรา(15 บาท ยังไม่ได้กินเล้ย) หยิบไปดมๆ แล้วบอกว่า

"ขอนะ" แล้วก็ล้วงไปกินกำมือนึง 

"งืมๆ อร่อยดีๆ"

ส่วนเราก็ =[]=""

แล้วเรากำลังดูดน้ำอยู่ ถืออยู่ในมือ เค้าก็หันมาดึงออกจากมือเรา แล้วบอกว่า "กินน้ำได้มั้ย"

แล้วก็ดูดน้ำเรา =[]=!! ......แสรด  ไม่กินมันแล้ว!

แล้วเค้าก็บอกว่า พี่เรียนจบจากซางตาครู้ส  ที่จริงสอบติดทั้งเซนฟรังฯ เซนโยฯ หลายที่เลย ฮิฮิ  ฯลฯ

 พอเค้าพูดจนหนำใจแล้วก็บอกว่าจะไปห้องน้ำ

เค้าพูดว่า "กินขนมอย่าทิ้งนะ  ทิ้งเดี๋ยวพี่จะมากิน ....หรือจะทิ้ง!?" แล้วเค้าก็ทำท่าจะหยิบขนมเราไปทั้งห่อ

เราก็ "กินดิพี่ๆ"

เค้าก็"พี่ไปห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวกลับมากินต่อ"

เราก็"ไปเถอะ"....สาธุ

พอเค้าไปปุ๊บ  เรา แนน บุ๊ค(เลิกแกล้งหลับแล้ว) ก็รีบย้ายที่ทันที = =""

พองานเปิดหอศิลป์เริ่ม(ระดับโลก ชาวต่างชาติเพียบ)  ก็ต้องตกตะลึง! เมื่อเจอชีเดินลัลล้าอยู่ในแกลลอรี่

เรากับเพื่อนก็รีบหาที่แอบ

มีนักศึกษาคอยถือน้ำแจกคนที่มางาน(น่าจะแจกให้กับชาวต่างชาติอะแหละ) 

ขวัญข้าวก็เดินเข้าไปหาแล้วพูดว่า

"นี่ไวน์ใช่มั้ย" ....และแน่นอน ชีดึงแก้วไปซดก่อนแล้ว 

--------------------

วันนั้นพอเราจะกลับบ้าน ก็เจอเพื่อนอีกคนที่เค้าเคยติวจะไปสอบสถาปัติ

เราก็เล่าเรื่อง ม. เรามีคนบ้าให้เค้าฟัง

พอเราบอกว่าชื่อขวัญข้าว

เพื่อนก็ทำท่าตกใจแล้วพูดว่า

"พี่ที่ติวถาปัติให้เราเคยบอกว่า  ถ้าเอนท์ไม่ติดอย่าเสียใจ เพราะมีคนชื่อขวัญข้าว  เอนท์เข้าสถาปัติไม่ติด2ครั้ง แล้วเป็นบ้าไปเลย.......จนตอนนี้เค้าก็ยังมาวนเวียนที่ ม. บ่อยๆ"

- -""...............ใครที่เอนท์ไม่ติดก็อย่าเสียใจนะ.... เป็นเด็กโข่งก็ยังดีกว่าเป็นบ้าเน้อ